De knie

En dan is het zover. Ik heb er maanden naar uitgekeken. Een totaal nieuwe knie. Het heeft me dagen en nachten bezig gehouden. Ik had er geen zin in. Had nooit verwacht dat dit mij zou overkomen. Net als mijn borstkanker, eerst borstbesparend en daarna die amputatie. Dit alles binnen een maand geconstateerd, besloten en weggehaald. Wat een koppeltje duiken was dat in 2003. Nu die knie zich aandiende had ik maar een ding…Eerst alles rustig overdenken en geen haast. De versleten knie is niet levensbedreigend, dus ik heb de tijd. Er volgt een rampenperiode met akelige zenuwpijnen in mijn knie, angsten voor de operatie en mogelijke consequenties. Niet te vergeten die hersenspinsels die een eenvoudig mens zich in zijn hoofd kan halen. Het maalt in die zintuigen en krijg er geen vat op. Alles gaat met me aan de wandel, behalve de knie die het zou moeten doen.

Op 27 oktober jl. word ik wakker op de uitslaapkamer en het eerste wat ik denk is “Dit voelt goed aan”. Langzamerhand kom ik tot het besef wat er is gebeurd. Het herstelproces van de nieuwe knie treedt aan met heftige andersoortige pijnen. De emoties laten het afweten. Daar komt het volste vertrouwen van een goed herstel voor in de plaats. Mijn hersenspinsels blijven uit en ik zie alleen een snelle dame die de salsa kan gaan dansen. Ik sleep me door de dagen heen want het is allesbehalve een plezierig proces. Pijn, misselijk, duizelig de eerste paar weken van al die verdovende middelen. Dit neemt alles af en er komen momenten van helderheid en de hallucinaties laten het ook afweten. Het lopen gaat soepeler. Milder het gevoel. Mijn geestelijk vermogen neemt meer en meer de leiding en coördineert dat wat lekker aanvoelt en wat goed is voor de revalidatie. Ik krijg weer vertrouwen in mijzelf en mijn kwaliteiten. Het lijkt wel alsof ik mijn leven weer “onder de knie heb”.

Advertenties

Over bankvoorbewustzijn

Rond mijn 30ste werd ik getriggerd door de vraag “Heb ik of ben ik een identiteit?” Wat is het verschil tussen hebben en zijn, vorm en vormloos, bezit en vreugde? Tijdens mijn bankcarrière werd ik geconfronteerd met ondernemingen, cash flow en eigen vermogen. Hierin miste ik de waardering voor het menselijk kapitaal. Dit heeft geleid tot de Bank voor Bewustzijn waarbij ik uitga dat bewustzijn het enig waardevaste kapitaal is. De Bank voor Bewustzijn besteedt aandacht aan de mannelijke en vrouwelijke kwaliteiten en streeft naar een vergroting van zelfinzicht, zelfmanagement, sociaal bewustzijn en relatiemanagement, zoals dat zich uit in diverse vormen van leiding geven (o.a. democratisch, inspirerend, gelijkwaardigheid, coachend, tempo aanjagend en autoritair). Ik doe dit op individueel, of op groepsniveau. Ik werk met beroepscoaches die naast hun professie als coach ook een gedegen zakelijke en commerciële achtergrond hebben. Bovendien hebben zij een jarenlange ervaring. Ik richt mij op middenkader en hoger kader bij financiële dienstverleners, maritieme sector, medische wereld, familiebedrijven, MKB, semi-overheid, etc.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op De knie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s